Έτσι είναι μάναμ οι πολιτισμένες χώρες

Τούτος εδώ είναι ο γιόκας του Ντόναλντ Τραμπ. Καμαρώνει ποζάροντας στον φωτογραφικό φακό κρατώντας στο χέρι του την προβοσκίδα ενός ελέφαντα που μόλις σκότωσε και διαμέλισε.

Τα αιτήματα της εξέγερσης παραμένουν αδικαίωτα

Συμπληρώθηκαν 44 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, που σήμανε την αντίστροφη μέτρηση για την πτώση της χούντας και την παράδοση της εξουσίας από τη στρατιωτικοφασιστική δικτατορία στην αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία. Φέτος, η «αριστερή» κυβέρνηση (με τον «φαιό» συγκυβερνήτη) μας έχει προσφέρει περισσότερο υλικό για να μιλήσουμε για την εγγενή αμερικανοδουλεία της ελληνικής αστικής τάξης και του πολιτικού της προσωπικού.

Επιστολή Κοσμίδη εν όψει εκλογών στο Ε.Β.Ε. Ξάνθης

Με επικεφαλίδα “Μια απάντηση και ολοκληρωμένη πρόταση“, ο Αντώνης Κοσμίδης κοινοποίησε την ακόλουθη επιστολή του εν όψει των εκλογών στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Ξάνθης (παρατίθεται αυτούσια):

Πρωτοπορία!

Για μια ακόμα φορά στην πρωτοπορία της αντίδρασης η Φιλιππιάδα. Παλαιότερα, ο σύλλογος γονέων του δεύτερου δημοτικού σχολείου εξεγέρθηκε μπροστά στον κίνδυνο να κάνουν απογευματινά μαθήματα τα «χολεριασμένα» προσφυγόπουλα. Τώρα, ο σύλλογος γονέων και κηδεμόνων του πρώτου γυμνάσιου αποφάσισε να επιστρέψει στο υπουργείο Παιδείας τα βιβλία των θρησκευτικών «ως μη σύμφωνα με την ορθόδοξο πίστη».

Απόψεις

Ο Καμμένος, ο Τσίπρας, ο Παππάς, είναι άτομα πολύ χαμηλού επιπέδου και αυτό με στεναχωρεί περισσότερο από όλα. Μας απασχολούν με το ζόρι, γιατί ό,τι και αν ανοίξεις θα δεις μπροστά σου αυτά τα γελοία άτομα τα οποία είναι χαμηλού μορφωτικού επιπέδου. Παράδειγμα τα αγγλικά που μιλάει ο Τσίπρας και δεν είναι αστείο, παρ’ όλο που το λέω ως αστείο στην παράσταση.

«Την αλήθεια ρε… την αλήθεια!»

Ας το ξεκαθαρίσουμε από την αρχή προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, αλλά και γιατί ζούμε σε εποχές που στον δημόσιο διάλογο κυριαρχεί το δόγμα «πρώτα πυροβολείς και μετά ρωτάς»: “Το τελευταίο σημείωμα” (σ.σ. δείτε και εδώ), η ταινία του Παντελή Βούλγαρη που ήδη είναι στις κινηματογραφικές αίθουσες, είναι μια πολύ καλή ταινία. Μια ταινία που φυσικά αξίζει να τη δει κανείς, αλλά και θα είναι σημαντικό να τη δουν όσο το δυνατόν περισσότεροι και κυρίως νέοι. Πόσω μάλλον, λίγους μήνες μετά την άθλια προσπάθεια της Ε.Ε. και των φερέφωνών της να ταυτίσουν το κομμουνιστικό όραμα με τους ναζί!

Πατρίδα, η ντόπα των φτωχών

Μέσα από την ταύτιση με κατορθώματα άλλων, ο άνθρωπος νιώθει να υπεραναπληρώνει τα δικά του ελλείμματα, να πραγματοποιεί συμβολικά τα χαμένα του όνειρα, τους ανεκπλήρωτους πόθους. Λαμβάνει ικανοποιήσεις οι οποίες είναι υπερπολλαπλάσιας έντασης στο πλαίσιο της ομάδας. Η ομάδα λειτουργεί ως ενισχυτής συναισθημάτων (…) Πανηγυρίζει και επαίρεται είτε πρόκειται για χρυσά μετάλλια στους ολυμπιακούς αγώνες είτε για την πρώτη θέση στη Eurovision, χωρίς να έχει καμία άμεση εμπλοκή ή συμμετοχή.

Αισχροί και γελοίοι

«Η ιστορία είναι ένας ανοιχτός διάλογος» μάς… διδάσκει ο σκηνοθέτης Παντελής Βούλγαρης από το πρωτοσέλιδο της «Εποχής». Αφήνοντας στην άκρη αυτή καθαυτή την παπάρα του Βούλγαρη, ρωτάμε: αυτός ο διάλογος περιλαμβάνει και τη μετατροπή των διακοσίων εκτελεσμένων στο σκοπευτήριο της Καισαριανής την πρωτομαγιά του 1944, από κομμουνιστές σε «Έλληνες»;

Σαν σήμερα: Εκατό χρόνια από τη ρωσική επανάσταση

Εκατό χρόνια μετά την πραγματοποίησή της, η οκτωβριανή σοσιαλιστική επανάσταση έγινε λίγο της μόδας. Σαν τα μπλουζάκια με την προσωπογραφία του Τσε ένα πράμα. Αναρίθμητα είναι τα συνέδρια, οι ημερίδες, οι πολιτιστικές εκδηλώσεις που έγιναν και εξακολουθούν να γίνονται. Αναρίθμητες και οι παπάρες που ακούγονται. Φαινόμενο λογικό και εξηγήσιμο, αν σκεφτούμε ότι εκδηλώσεις δεν κάνουν μόνο ο Περισσός ή οι τροτσκιστικές ομάδες, αλλά ακόμα και ο ΣυΡιζΑ και ο δήμος Αθηναίων!