Μία πολύ σημαντική παράμετρο του μείζονος για την Ξάνθη προβλήματος των αδέσποτων ζώων, δίνει το αναφερόμενο στην Κομοτηνή ρεπορτάζ του Θωμά Σταμούλη που αντιγράφουμε από τον “Παρατηρητή της Θράκης”:

Είναι κοινή διαπίστωση ότι ένα μεγάλο ποσοστό των αδέσποτων ζώων που κυκλοφορούν σήμερα στην πόλη μας, κατά το παρελθόν απολάμβανε ζεστασιά και φροντίδα σε φοιτητικά διαμερίσματα, στις αγκαλιές φοιτητών των οικείων τμημάτων του Δημοκριτείου. Δυστυχώς, όμως, η ολοκλήρωση των σπουδών στην Κομοτηνή και η επιστροφή των φοιτητών στις ιδιαίτερες πατρίδες τους, μεταφράζεται συνήθως σε εγκατάλειψη από τους τελευταίους των τετράποδων χαριτωμένων φίλων τους. Αν και η λέξη «εγκατάλειψη» έχει αρνητικά φορτισμένο περιεχόμενο, μπορεί κανείς να κατανοήσει πως συχνά υπαγορεύεται ως πράξη από ανυπέρβλητες αντικειμενικές συνθήκες. Το κακό βέβαια ξεκινά κατά κανόνα πολύ πριν από τη στιγμή της εγκατάλειψης, όταν αφιχθέντες στην Κομοτηνή -με αγαθά ίσως κίνητρα αλλά δίχως επαρκή συνειδητοποίηση των υποχρεώσεων και ευθυνών- οι φοιτητές επιλέγουν να υιοθετήσουν ένα ζώο συντροφιάς.

Έλενα Δημοσθένους: «Όποτε έχουμε ορκωμοσία προκύπτουν νέα αδέσποτα»

Το αποτέλεσμα συνοψίζεται στη διαπίστωση της κ. Έλενας Δημοσθένους, μέλους της Φιλοζωικής Κομοτηνής, ότι «όποτε έχουμε ορκωμοσία, προκύπτουν νέα αδέσποτα». Η κ. Δημοσθένους παρατήρησε ότι ο αριθμός των αδέσποτων ζώων παρουσιάζει αυξητική τάση στην πόλη μας, πράγμα που αποδίδεται αφενός στην οικονομική κρίση η οποία διαρκώς συρρικνώνει τους προϋπολογισμούς των νοικοκυριών, αφετέρου σε ένα μεγάλο βαθμό στο φαινόμενο της εγκατάλειψης ζώων από φοιτητές, που αναχωρούν οριστικά από την Κομοτηνή.

Μαρία Καδρούδη: «Η υιοθεσία ενός ζώου είναι μία πράξη υπεύθυνη, είναι μακροχρόνια δέσμευση και έτσι πρέπει να την αντιμετωπίζουμε»

Η κ. Μαρία Καδρούδη, επίσης εθελόντρια στην Φιλοζωική ομάδα της πόλης μας, έστειλε το μήνυμα ότι η υιοθεσία ενός ζώου πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μακροχρόνια δέσμευση. Αρχικά προέτρεψε τους συμπολίτες μας που ενδιαφέρονται να αποκτήσουν ένα χαριτωμένο τετράποδο φίλο, να απευθύνονται στα καταφύγια αδέσποτων ζώων ή στο κυνοκομείο του δήμου, παρά να δίνουν χρήματα για να το αποκτήσουν. Έσπευσε όμως να επισημάνει ότι η υιοθεσία «είναι μία πράξη υπεύθυνη, είναι μακροχρόνια δέσμευση και έτσι πρέπει να την αντιμετωπίζουμε». «Δεν είναι λύση να πάρουμε ένα σκυλί και να το αφήσουμε στον δρόμο όταν το βαρεθούμε» προσέθεσε, «όπως επίσης δεν είναι λύση επίσης ένας φοιτητής να πάρει ένα ζώο επειδή το αγαπάει, να συνειδητοποιήσει ότι δεν μπορεί να ανταπεξέλθει και τελικώς να το αφήσει στην πλατεία της πόλης».

Προκειμένου να εξαλειφθούν αυτά τα προβληματικά φαινόμενα που συνιστούν και τη γενεσιουργό αιτία της ύπαρξης υπεράριθμων αδέσποτων, θα πρέπει, κατά την κ. Καδρούδη, να υπάρξει ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των πολιτών. «Πρέπει να ενημερώνεται ο κόσμος και ιδίως τα παιδιά» υπογράμμισε, καταθέτοντας με την ευκαιρία την πρόταση να υλοποιηθούν σχετικά προγράμματα σε σχολικές μονάδες της περιοχής, ώστε «να ξεκινήσουμε από εκεί για να διαμορφώσουμε μια κοινωνία ιδανική, όπου θα συνυπάρχουν άνθρωποι και ζώα μαζί».

Ανάγκη συνεργασίας για την ενημέρωση πολιτών και φοιτητών

Από την πλευρά μας να προσθέσουμε ότι στις ομάδες-στόχους μιας τέτοιας εκστρατείας ενημέρωσης θα πρέπει να ενταχθεί και η φοιτητική κοινότητα της πόλης. Μια σοβαρή πρωτοβουλία, που θα περιλάμβανε είτε ενημερωτικές εκδηλώσεις και δράσεις είτε ακόμα διανομή ενημερωτικού υλικού, σίγουρα θα βοηθούσε προς την κατεύθυνση της εμπέδωσης των ευθυνών που συνεπάγεται η απόφαση υιοθεσίας ενός ζώου. Τέτοιες πρωτοβουλίες, φυσικά, δεν είναι δυνατόν να αναληφθούν από τη φιλοζωική ομάδα της πόλης, αλλά σε θεσμικό επίπεδο, ήτοι από φορείς όπως ο δήμος και η αντιπεριφέρεια, σε συνεργασία με τις πρυτανικές αρχές. Εξάλλου, το θέμα των αδέσποτων απασχόλησε αρκετές φορές τη δημόσια συζήτηση τον τελευταίο καιρό. Η συζήτηση συνήθως καταλήγει στις διαπιστώσεις πως οι νομικοί περιορισμοί και οι οικονομικές συνθήκες δεν επιτρέπουν δραστικές λύσεις για την καλύτερη διαχείριση του ζητήματος. Καιρός, λοιπόν, να βάλουμε στο περιθώριο τις «κατασταλτικού» χαρακτήρα προτάσεις επίλυσης και να ενσκήψουμε με σοβαρότητα στην αντιμετώπιση της «πηγής του κακού», των αιτίων δηλαδή που «γεννούν» νέα αδέσποτα στην πόλη και αυξάνουν διαρκώς τον υφιστάμενο πληθυσμό τους.

 

Σχολίασε

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *