Μεταφράσαμε και δημοσιεύουμε ένα κείμενο που στάλθηκε από τη Σόφια για κάποια γεγονότα των τελευταίων ημερών στη χώρα. Στις 12 Φεβρουαρίου έγινε μια αντιφασιστική διαδήλωση ενάντια στην ετήσια πορεία φασιστών στη Σόφια, το λεγόμενο “Lukovmarsh”. Η διαδήλωση αυτή είναι το μεγαλύτερο αντιφασιστικό γεγονός στη Βουλγαρία, καθώς είναι μια απάντηση σε μια ημέρα μνήμης που προσπαθούν από το 2003 να καθιερώσουν οι φασίστες στη χώρα.

Σε μια Βουλγαρία που οι κυνηγοί μεταναστών στα σύνορα είναι σχεδόν νομιμοποιημένοι από ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας, αντιφασιστικές διαδηλώσεις σαν αυτές είναι κάτι παραπάνω από αναγκαίες. Όσον αφορά στην πορεία των φασιστών, είναι στη μνήμη του στρατηγού Χρίστο Λούκοβ ο οποίος ήταν στρατηγός και πολιτικός στη Βουλγαρία την περίοδο του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου και ανοιχτά υπέρ του Γ’ Ράιχ, καθώς τότε η Βουλγαρία ήταν και χώρα δορυφόρος του άξονα. Η πορεία προσελκύει κάθε χρόνο ναζί από διάφορες χώρες της Ευρώπης, ενώ οι ντόπιοι ναζί προτιμούν να φοράνε στρατιωτικές ενδυμασίες της εποχής. Αν και η πορεία των φασιστών έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας τέτοιας πορείας (στρατιωτικές παραλλαγές, δάδες, διάφορα φασιστικά σύμβολα κλπ), ωστόσο οι ίδιοι θέλουν να το παρουσιάζουν ως μια απλά πατριωτική πορεία για τους “πεσόντες ήρωες της Βουλγαρίας”. Για την ιστορία, ο Χρίστο Λούκοβ σκόνταψε κι έπεσε από κομμουνιστές παρτιζάνους στις 13 Φεβρουαρίου του 1943 στη Σόφια.

Μετάφραση-εισαγωγή: Ερρίκος Περδικολάριος

Στις 12 Φεβρουαρίου πραγματοποιήθηκε αντιφασιστική πορεία στη Σόφια στην οποία συμμετείχαν διακόσια άτομα από διαφορετικές χώρες, όπως Ρουμανία, Σερβία, Μακεδονία, Ελλάδα και από διαφορετικές πόλεις της Βουλγαρίας. Είναι μια πορεία ενάντια στην ετήσια πορεία μνήμης για τον ναζί στρατηγό και πολιτικό από την περίοδο του β’ παγκοσμίου πολέμου Hristo Lukov. Αυτό το γεγονός παρουσιάζεται στο δημόσιο λόγο ως πατριωτικό, αλλά είναι μια παρέλαση στο κέντρο της Σόφιας με αναμμένες δάδες και οργανώνεται από ανθρώπους που συνδέονται έντονα με την ευρωπαϊκή αυτόνομη εθνικιστική σκηνή. Επίσης γίνεται ένα σημείο συνάντησης για διάφορες εθνικιστικές, ακροδεξιές και ανοιχτά νεοναζιστικές οργανώσεις απ’ όλη την Ευρώπη, όπως το «Die Rechte» (μια διάσπαση του N.P.D.), τους Σουηδούς ηγέτες του Σκαδιναβικού Αντιστασιακού Κινήματος (οι οποίοι αποκαλούνται ανοιχτά εθνικοσοσιαλιστές και είναι καταγεγραμμένοι ως ρατσιστική και ακροδεξιά τρομοκρατική οργάνωση), την CasaPound από Ιταλία, την ισπανική Falange (μια οργάνωση έχει το ίδιο όνομα με το φασιστικό κόμμα του Φράνκο), το Γαλλικό Εθνικιστικό Κόμμα, την Εθνική Αναζοπύρωση Πολωνίας και άλλους.

Η πορεία οργανώθηκε από ένα σώμα ανθρώπων διαφορετικών πολιτικών πεποιθήσεων εντός του αντιφασιστικού φάσματος, συμπεριλαμβάνοντας ένα μεγάλο πυρήνα ανθρώπων του αντιεξουσιαστικού και αντικαπιταλιστικού χώρου. Καταφέραμε να οργανώσουμε αυτή την πορεία μέσα σε ένα εθνικό κράτος, το οποίο όπως είναι φανερό δίνει αρκετό χώρο σε συντηρητικές και σε ακραίες εθνικιστικές τάσεις στην κοινωνία μέσω της πολιτικής του και των Μ.Μ.Ε. και την ίδια ώρα καταδικάζει σχεδόν κάθε αριστερή πρωτοβουλία ως “ολοκληρωτική” και/ή “εξτρεμιστική”.

Η πορεία ολοκληρώθηκε χωρίς κάποιο απρόοπτο, αν και υπήρξε μια πρόκληση από ένα νεοναζιστικό (οι ίδιοι αυτοαποκαλούνται ως “πατριωτικό”) πολιτικό κόμμα την Βουλγαρική Εθνική Ένωση – Νέα Δημοκρατία (μία διάσπαση της Βουλγαρικής Εθνικής Ένωσης που οργανώνει το “Lukovmarsh”) και την αστυνομία.

Η αντιφασιστική διαδήλωση ξεκίνησε από την πλατεία μπροστά στο “Εθνικό Μέγαρο Πολιτισμού” και συνέχισε προς το κεντρικό δικαστικό μέγαρο, το συμβούλιο υπουργών, το προεδρικό μέγαρο, το κοινοβούλιο και το δημαρχείο της Σόφιας. Την ώρα που συγκεντρωνόμασταν στο σημείο του καλέσματος, κάποια νεαρά παιδιά 17-19 χρονών στάλθηκαν από τους ναζί να προσπαθήσουν να βγάλουν φωτογραφίες και να εκφοβίσουν τους ανθρώπους που συμμετείχαν στην πορεία. Οι νεαροί ναζί αντιμετωπίστηκαν και αναγκάστηκαν να φύγουν από το σημείο χωρίς να ολοκληρώσουν την αποστολή τους. Αργότερα τα ίδια παιδιά εντοπίστηκαν στην αντισυγκέντρωση που οργανώθηκε από τη νεοναζιστική Βουλγαρική Εθνική Ένωση – Νέα Δημοκρατία. Η αντισυγκέντρωση αποτελούταν από μόνο είκοσι ανθρώπους και ήταν κάποιες εκατοντάδες μέτρα μακριά από το δικό μας σημείο εκκίνησης, έχοντας ψηλές σημαίες, προστατευμένοι περιμετρικά από την αστυνομία. Αστυνομία υπήρχε επίσης γύρω από τη δική μας διαδήλωση σε όλη της τη διάρκεια, οπότε αντιδράσαμε μόνο με φωνητικούς “χαιρετισμούς” και χειρονομίες στην παρουσία τους. Σε αυτό το σημείο η ατμόσφαιρα ήταν τεταμένη, με αποτέλεσμα οι μπάτσοι να επέμβουν σπρώχνοντας κάποιους συντρόφους μας, λέγοντάς τους να προχωρήσουν. Οι σύντροφοι αντέδρασαν ψύχραιμα και δεν ενέδωσαν στις προκλήσεις της αστυνομίας και συνεχίσαμε τη διαδρομή της πορείας.

Δυστυχώς αυτή η κατάσταση είναι συνηθισμένη για τη Βουλγαρία: η αστυνομία εμφανίζεται πάντα και οι άνθρωποι δεν μπορούν να μαζευτούν δημόσια χωρίς πρώτα να έχουν ενημερώσει τον δήμο. Κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης υπήρχαν διάφοροι και εύκολα αναγνωρίσιμοι ναζί από διάφορες οργανώσεις, που κρυβόντουσαν πίσω απ’ τις γραμμές της αστυνομίας, προσπαθώντας να τραβήξουν φωτογραφίες των διαδηλωτών. Ένας απ’ αυτούς έκανε το λάθος να χαιρετίσει ναζιστικά και χαιρετήθηκε κι ο ίδιος με ροχάλες και φυγαδεύτηκε από τους μπάτσους, που εξασφάλισαν ότι έφυγε από εκεί με ασφάλεια.

Όταν φτάσαμε μπροστά στο κοινοβούλιο ένας σύντροφος διάβασε ένα κείμενο, επισημαίνοντας ότι η νεοναζιστική διαδήλωση δεν είναι το μόνο πράγμα που αξίζει να διαδηλώνουμε στη Βουλγαρία. Διαδηλώνουμε επίσης ενάντια στη μεταχείριση των μεταναστών από τις φασιστικές ομάδες γνωστές ως “Κυνηγοί μεταναστών” που συνεργάζονται με τη συνοριακή αστυνομία, η οποία εκτός από την ενίσχυση των φασιστών, τρομοκρατεί άμεσα (ξυλοκοπώντας, ληστεύοντας, εκδιώχνοντας) τους ανθρώπους που προσπαθούν να περάσουν τα βουλγαρικά σύνορα. Σε αυτό το σημείο ο αρχηγός των μονάδων καταστολής ξεκίνησε ένα ρατσιστικό παραλήρημα εναντίον μας, προτρέποντάς μας να “πάρουμε τους άραβες στα σπίτια μας”, δηλώνοντας ότι “δεν θέλει άραβες και μαύρους στη χώρα του”. Ένας συνάδελφός του πρόσθεσε ότι “πρέπει να διαβάσουμε ένα βιβλίο που λέγεται ISIS” ώστε να ξέρουμε καλύτερα. Απαντήσαμε στις προκλήσεις τους με γιουχαΐσματα και μερικοί από μας τους ευχηθήκαμε με όχι τόσο ευχάριστα λόγια. Ο μπάτσος που μοιράστηκε τις βιβλιογραφικές επιλογές του έχασε την ψυχραιμία του σε αυτό το σημείο και οι συνάδελφοί του έπρεπε να τον αποτρέψουν προτού να προκαλέσει σύγκρουση. Η διαδήλωση συνεχίστηκε και ολοκληρώθηκε χωρίς κάποια κλιμάκωση στη συνέχεια. Αυτές είναι οι συνθήκες μιας αντιφασιστικής διαδήλωσης που δημιουργούνται από τα πιο αντιδραστικά κομμάτια της κοινωνίας και τις αρχές της Βουλγαρίας.

Στις 18 Φεβρουαρίου η νεοναζιστική διαδήλωση “Lukovmarsh”, που οργανώθηκε από τη Βουλγαρική Εθνική Ένωση και υποστηρίχθηκε σε μεγάλο βαθμό από την Εθνική Αντίσταση Βουλγαρίας, πραγματοποιήθηκε στη Σόφια. Έγινε κανονικά, παρ’ όλο που η ακροδεξιά δήμαρχος της πόλης είπε ότι θα ακυρώσει τη διαδήλωση λόγω της εκτίμησης που στάλθηκε από την InterPol Βαρσοβίας, που επιβεβαίωνε ότι μια πολωνική οργάνωση εθνικοσοσιαλιστικών ιδεών θα συμμετείχε στην πορεία. Παρ’ όλα αυτά, η αστυνομία βοήθησε τους ναζί σταματώντας την κυκλοφορία σε έναν από τους κεντρικότερους δρόμους στο κέντρο της Σόφιας, ώστε να μπορούν να διαδηλώσουν ασφαλείς και ανενόχλητοι. Περίπου πεντακόσιοι νεοναζί και πατριώτες από τη Βουλγαρία και την Ευρώπη συμμετείχαν στη διαδήλωση. Σημαίες του Die Rechte, του Der Dritte Weg (τμήμα μιας άλλης διάσπασης του N.P.D.), του Σκαδιναβικού Αντιστασιακού Κινήματος, του Γαλλικού Εθνικιστικού κόμματος και οι εθνικές σημαίες της Πολωνίας και της Ουγγαρίας εμφανίστηκαν στην πορεία, όπως και πανό ευρωπαϊκής εθνικιστικής αλληλεγγύης, αλλά και αντιμεταναστευτικού περιεχομένου. Επίσης είχε ανακοινωθεί μια αντιμεταναστευτική πορεία από την “Εθνική Αντίσταση” και ενός από τους επικεφαλής οργανώσεων “Κυνηγών μεταναστών” για την επόμενη μέρα 19 Φεβρουαρίου, η οποία αναβλήθηκε για άγνωστους λόγους και για άγνωστη ημερομηνία.

Στις 25 Φεβρουαρίου μια μικρή αντιρατσιστική δράση έλαβε χώρα στην πόλη Elin Pelin κοντά στη Σόφια, που υποστηρίχθηκε από αντιφασίστες από τη Σόφια. Περίπου 20-30 άτομα μαζεύτηκαν στην πλατεία της πόλης για να δείξουν την αλληλεγγύη τους σε μια οικογένεια προσφύγων από τη Συρία που έχει άδεια να παραμείνει στη Βουλγαρία, αλλά δεν της παραχωρείται κατοικία από τον δήμαρχο της πόλης και ενάντια στο νόμο. Ο δήμαρχος είναι μέλος του ακραία εθνικιστικού, ακροδεξιού κόμματος I.M.R.O. που έχει μπει και στη βουλή (μέλος επίσης του κοινοβουλευτικού συνασπισμού “Πατριωτικό Μέτωπο” ). Επίσης είχαμε πληροφορίες ότι ο δήμαρχος της πόλης είναι πρώην μέλος ultras οπαδών. Στη Βουλγαρία αυτή την περίοδο δεν υπάρχει καμία αντιφασιστική μερίδα οπαδών. Υπάρχει μόνο μια φασιστική/νεοναζιστική σκηνή ή απολιτίκ/πατριωτική και η ομάδα που υποστηρίζει (C.S.K.A.) είναι γνωστή για την παρουσία νεοναζί οπαδών.

Διάφοροι θεσμοί προσπάθησαν να ακυρώσουν την αντιφασιστική δράση, συμπεριλαμβανομένου του δήμου, της εκκλησίας και της αστυνομίας. Την τελευταία στιγμή ο δήμος ανακοίνωσε μια εκδήλωση στην ίδια πλατεία με ίδια ώρα έναρξης. Η εκδήλωση ήταν για πρώτη φορά μια ανοιχτή εκκλησιαστική λειτουργία με τέσσερα μεγάλα μεγάφωνα τοποθετημένα μπροστά στην είσοδο της εκκλησίας που βρίσκεται στην ίδια πλατεία. Η λειτουργία είχε θέμα “ενάντια στους εισβολείς και τις διανοητικά άρρωστες ψυχές”. Αργότερα, ο ορθόδοξος χριστιανός ιερέας που έκανε τη λειτουργία έδωσε μια συνέντευξη στην εθνική τηλεόραση, αποκαλώντας την οικογένεια των Σύριων “παράσιτο”, συνοδευόμενος από μια συμμορία ντόπιων χούλιγκαν. Επίσης είχαμε την πληροφορία ότι ο γιος του ίδιου ιερέα είναι μέλος του δημοτικού συμβουλίου, εκπροσωπώντας το ίδιο κόμμα με τον δήμαρχο (I.M.R.O.) και είναι επίσης υποστηρικτής της ίδιας ποδοσφαιρικής ομάδας.

Λίγες μέρες πριν το γεγονός, η αστυνομία προσπάθησε να μιλήσει στους διοργανωτές, λόγω φόβων για συγκρούσεις. Ζήτησαν επίσης από τους διοργανωτές να πάνε στο αστυνομικό τμήμα σε ασυνήθιστη ώρα, η οποία ήταν πραγματικά δύσκολη για κάποιους που δουλεύουν βραδινή βάρδια εκτός της πόλης. Παρ’ ότι οι αρχές έκαναν οτιδήποτε μπορούσαν να κάνουν -καταστολή και τρομοκράτηση- οι άνθρωποι κατάφεραν να δείξουν την αλληλεγγύη τους σε μια οικογένεια προσφύγων, παρέχοντας στους ντόπιους την ευκαιρία να υπογράψουν το αίτημα υποστήριξης της οικογένειας. Μερικοί μεθυσμένοι προσπάθησαν ανεπιτυχώς να προκαλέσουν τους διαδηλωτές, φωνάζοντας διάφορα προσβλητικά προτού να φύγουν…

 

Σχολίασε

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *