«Εμείς στο…, καταδικάζοντας την τρομοκρατία σε όλες της τις μορφές και εκδηλώσεις, ανανεώνουμε την πλήρη και απεριόριστη υποστήριξή μας στο στρατό και τις δυνάμεις ασφαλείας και καλούμε όλα τα πολιτικά κόμματα και ομάδες, είτε είναι στην εξουσία είτε όχι, να συναντηθούν αμέσως και να διεξάγουν έναν επείγοντα εθνικό διάλογο.

Αυτός θα πρέπει να περιλαμβάνει τρόπους αποτελεσματικής αντιμετώπισης των δυνάμεων του κακού, της επιθετικότητας και του εγκλήματος, να νικήσουν τους τρομοκράτες και να παράσχουν πολιτική, υλική και ηθική υποστήριξη στις ένοπλες δυνάμεις κατά τη συνεχιζόμενη μάχη, πέρα από την ορθή διαχείριση του συνόλου της πολιτικής ασφαλείας».

Μπορείτε να φανταστείτε ποιοι γράψανε την παραπάνω ανακοίνωση που θα την ζήλευαν οι Μπους (πατήρ και υιός); Αν αντικαταστήσετε τις τρεις τελείες στην αρχή του παραπάνω αποσπάσματος με την επωνυμία «Κομμουνιστικό Κόμμα Ιράκ» θα έχετε χτυπήσει διάνα. Έμελλε να γίνει κι αυτό. Ένα «κομμουνιστικό» κόμμα να εκδίδει δελτίο τύπου (αναδημοσιεύτηκε στο http://iraqiletter.blogspot.gr/, στις 10-6-14), με το οποίο δηλώνει πλήρη στήριξη στο στρατό που συγκροτήθηκε από την αμερικάνικη κατοχή και σε μία κυβέρνηση δωσιλόγων, που έχει κάτσει στο σβέρκο του ιρακινού λαού παραδίδοντας τη χώρα ως λεία στα διεθνή αρπακτικά κεφάλαια!

Η απάντηση των υποστηρικτών τους είναι η γνωστή «καραμέλα»: μπροστά στον φασισμό των ισλαμιστών τι άλλο να κάνουν οι ιρακινοί «κομμουνιστές», εκτός από το να ενωθούν με την αστική δημοκρατία για να τους αντιμετωπίσουν, όπως έκαναν τα κομμουνιστικά κόμματα την περίοδο του μεσοπολέμου; Αυτός ο ιστορικός παραλληλισμός δεν είναι παρά ένας ανιστόρητος σαλταδορισμός. Αν οι ισλαμιστές είναι φασίστες, τι είναι ο εθνικός στρατός που φτιάχτηκε από τους Αμερικάνους και σύμφωνα με μαρτυρίες ανθρώπων που γύρισαν στη Μοσούλη –αλλά και την αμερικανόθρεφτη ΜΚΟ Human Rights Watch– παραβίαζε επανειλημμένα τα ανθρώπινα δικαιώματα και καταπίεζε τους σουνίτες στην περιοχή;

Τι πρόβλημα να έχει όμως το «Κ»Κ Ιράκ με τους Αμερικάνους, όταν λίγες μέρες μετά την πτώση της Βαγδάτης «γιόρταζε» απόλυτα νόμιμα την «επέτειο» της Πρωτομαγιάς χωρίς κανένας να το πειράξει; Είχε βλέπετε από τότε εξασφαλίσει τη νομιμότητα, υπό την αιγίδα της αμερικανοβρετανικής κατοχής στη χώρα. Μια φορά δωσίλογοι, πάντα δωσίλογοι!

ΥΓ: Αυτοί οι δωσίλογοι επί σειρά ετών μόστραραν σαν επαναστάτες στις διεθνείς συναντήσεις των αδελφών του Περισσού «Κομμουνιστικών» Κομμάτων. Τα τελευταία χρόνια δεν τους έχουμε δει να παρίστανται συχνά (τελευταία φορά, αν δεν κάνουμε λάθος, ήταν στη διεθνή συνάντηση «Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων», που έγινε στη Βηρυττό το Δεκέμβρη του 2012), αλλά αυτό δεν ακυρώνει την πολιτική κατάντια του Περισσού, που διαφημίζει τέτοια κόμματα σαν «κομμουνιστικά», ενώ δεν είναι η πρώτη φορά που δίνουν εξετάσεις στο δωσιλογισμό και πετυχαίνουν.

πηγή: Κόντρα

 

Σχολίασε

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *