Βους πλέκων ιάμβους

«Βγείτε λεβέντες στα βουνά, πιάστε τα καραούλια

γιατί ζυγώνει το κακό: χάνουμε την κουτάλα»

έλεγε η Δέσπω σκίζοντας τ’ Armani με μανία

κι απέ κωλοχτυπιότανε κι έσκιζε και τα Gucci

Βους πλέκων ιάμβους

Με βαθιά συγκίνηση λόγω των αναμνήσεων που ξεπηδούν, παρουσιάζουμε το «Έπος των παραγκωνισμένων», μερικοί εκ των οποίων χάθηκαν για πάντα στο βάραθρο της Ιστορίας και άλλοι παραμένουν γαντζωμένοι -για λίγο ακόμη- στο χείλος του.

Βους πλέκων ιάμβους

Ο καύσων υποχώρησε. Το θέρος αποδράμει.

Θα επιστρέψουν οχληροί. Δουλειά ούτ’ ένα δράμι.

Καμία αυτοκριτική. Γιατί να μπουν στον κόπο

αφού τα πάντα γίνονται αρκεί να μπεις στο «κόλπο»;

Βους πλέκων ιάμβους

Μάγκες κι άλλο τριήμερο! Εμπρός γκάζι φορτσάτο

τίποτε δεν μας συγκινεί, άντε και άσπρο πάτο.

Εμείς να είμαστε καλά, ωχ μωρέ δε βαριέσαι

τίποτα πια δε γίνεται όσο και να χτυπιέσαι.

Βους πλέκων ιάμβους

-Τι έχει η βλαχιά, τι η γυφτιά, τι έχουν γιοι και κόρες

και τα καλά τους βάζουνε και στα σχολειά τραβάνε;

Μπας άνοιξαν τις Κυριακές στη μάθηση δια βίου;

Βους πλέκων ιάμβους

Ελάτε τώρα φίλοι μου να ασκήσουμε το χόμπι

εις το οποίο αρέσκεται σαφώς το κάθε ζόμπι

όπως το συνηθίσανε των ΜΜΕ τσοπάνοι

όχι χωρίς συναίνεση από κάθε χαϊβάνι:

Να ‘χει στην κλειδαρότρυπα των άλλων ένα μάτι

ώστε να ζει ολότελα μέσα στην αυταπάτη.

Βους πλέκων ιάμβους

Θα φτιάχνω σαν έχω καιρό δεκαπεντασυλλάβους

για να γελάς, να οργίζεσαι, να σκέφτεσαι αναγνώστα!

Άλλοτε θα τους κοπανώ κι άλλοτε θα θωπεύω

φορείς, δημάρχους, πράματα, Αλέξη, Γιώργο, Κώστα.

Βους πλέκων ιάμβους

Έτη πολλά παρατηρώ την ίδια ιστορία

τρώγοντας σπόρια, μειδιών πίσω απ’ τη τζαμαρία

και διασκεδάζω αφάνταστα με το χιλιοπαιγμένο

έργο –δεν βαρεθήκατε;- σαθρό και τετριμμένο.