Συναυλία Ιονίου Πανεπιστημίου και Trakya University

Με συναυλία-σύμπραξη των μουσικών συνόλων του Ιονίου Πανεπιστημίου και του Trakya University (Αδριανούπολη) στον Πολυχώρο Τέχνης και Σκέψης το βράδυ (21.00) της Δευτέρας 16 Οκτωβρίου, συνεχίζεται το φεστιβάλ “Η Ξάνθη του Μάνου Χατζιδάκι” στην Ξάνθη.

Το πρόγραμμα

  • Vivaldi – κοντσέρτο για φλάουτο και έγχορδα
  • Χατζιδάκις – τραγούδι για δύο βιολιά και έγχορδα
  • Ahmet Hamdi Zafer – σόλο βιολί Sevdana. Turkish pieces: Tofig Güliyev – Akşam Mahnısı (arr. Oğuzhan Balcı), Azeri Bekirof – Nazende Sevgilim (arr. Oğuzhan Balcı), Kevser Hanım – Nihavet Longa (arr. Oğuzhan Balcı)
  • Σπύρος Γκικόντης και Ahmet Hambi Zafer – Vivaldi, κοντσέρτο για δύο βιολιά και έγχορδα (συμμετοχή στην ορχήστρα ως δεύτερο βιολί: Στεφανία Σπύρη)
  • Σπύρος Γκικόντης και Ahmet Hambi Zafer – Χατζιδάκις, “Η μικρή Ραλλού” (διασκευή για δύο βιολιά –  Öğr. Gör.Sela, Can Dökmeci).

Λόγω του μικρού αριθμού διαθέσιμων θέσεων, η είσοδος μόνο με προσκλήσεις. Πληροφορίες στο τηλέφωνο 25410 25421 (Φ.Ε.Ξ.).

 

Νέα κόλπα

Οι ενοχλητικοί πάντα βρίσκουν νέους τρόπους.

Για να παραστήσουν ότι συμμορφώθηκαν με τη νομοθεσία, στέλνουν e-mails όπου -για τα μάτια- βάζουν τον σύνδεσμο διαγραφής (“αν δεν επιθυμείτε να λαμβάνετε κλπ. πατήστε εδώ) αλλά είναι ανενεργός, δεν έχει link!

Νομίζουν ότι έτσι πετυχαίνουν κάτι άλλο, πέρα από το να πηγαίνουν… αδιάβαστοι στα σκουπίδια.

 

Φεστιβάλ από το στέκι “Kardelen

Το “Kardelen Festival 2017 – Ταξίδι για ένα νέο κόσμο» που θα γίνει στις 10-11 Νοεμβρίου στα προκατ του Δ.Π.Θ. σε συνδιοργάνωση με το περιοδικό “Σπούτνικ”, προαναγγέλλει το στέκι “Kardelen” της Ξάνθης με την ακόλουθη ανακοίνωση:

Το στέκι Kardelen μετά από τριάμισι χρόνια ύπαρξης στην Ξάνθη αποτελεί ένα σημείο αναφοράς στο κομμάτι του πολιτισμού και της αλληλεγγύης. Μέσα από ποικίλες δράσεις και πρωτοβουλίες, το στέκι έχει λειτουργήσει ως χώρος συνάντησης ανθρώπων και συλλογικοτήτων, ως ένας χώρος δημιουργίας και συζήτησης. Με τη νέα σεζόν να ξεκινάει γεμάτη δράσεις και καινούργιες ομάδες, ήρθε η ώρα για το “Kardelen Festival 2017 – Ταξίδι για ένα νέο κόσμο», που θα πραγματοποιηθεί στις 10 και 11 Νοέμβρη στον χώρο των προκατ, στην Ξάνθη.

Το φεστιβάλ έχει ως στόχο να αποτελέσει πολιτικό και πολιτιστικό αντιπαράδειγμα. Απέναντι στη λογική του ατομικού δρόμου και στα πρότυπα της τυποποιημένης διασκέδασης, να συζητήσουμε και να προβληματιστούμε. Να δώσουμε διαφορετικά χαρακτηριστικά στον πολιτισμό και την τέχνη με έμφαση στη νεανική δημιουργία, στην αλληλεγγύη και στη συλλογική ζωή. Για δύο ημέρες, στα πλαίσια του φεστιβάλ θα φιλοξενηθούν συναυλίες, πολιτικές εκδηλώσεις, πολιτιστικές εκθέσεις, βιβλιοπωλείο, γεύσεις από γωνιές του κόσμου και πλήθος δράσεων, δίνοντας στους νέους ανθρώπους μία εναλλακτική διέξοδο ψυχαγωγίας και προβληματισμού.

Το “Kardelen Festival 2017” επιδιώκει να δώσει φωνή σε οργανώσεις της LGBTQI+ κοινότητας, σε δομές αλληλεγγύης, σε προσφυγικές ομάδες, σε εργαζόμενους/ες και άνεργους/ες, σε επιχειρήσεις που εντάσσονται στον κλάδο της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας, σε συλλογικότητες που αγωνίζονται για τα κοινωνικά δικαιώματα, σε πολιτιστικές ομάδες και συλλόγους. Ακόμη περισσότερο, ελπίζουμε το φεστιβάλ να αναδείξει νέους/ες που ασχολούνται με τις τέχνες και τον πολιτισμό αλλά δεν έχουν τη δυνατότητα προβολής της καλλιτεχνικής τους έκφρασης.

Συνδιοργανωτής του φεστιβάλ είναι το περιοδικό “Σπούτνικ”. Μετά τα άκρως επιτυχημένα φεστιβάλ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, το “Σπούτνικ” έρχεται και στην Ξάνθη μέσω του φεστιβάλ. Εδώ και ενάμισι χρόνο το περιοδικό έχει καταφέρει να φτάσει σε κάθε πανεπιστήμιο, σχολείο, πλατεία και γειτονιά της Ελλάδας, ενώ ο ομώνυμος πολυχώρος στο Μεταξουργείο αναδεικνύεται ήδη ως ένα από τα πιο αγαπημένα στέκια πολιτισμού και αλληλεγγύης στο κέντρο της Αθήνας.

Το πρόγραμμα του φεστιβάλ θα ανακοινωθεί μέσα στις επόμενες μέρες.

 

Μπόνους σε ομάδες και συνεταιρισμούς για μια θέση στις λαϊκές αγορές

Σύστημα μοριοδότησης για την κατανομή των θέσεων και την τοποθέτηση των πάγκων στις λαϊκές αγορές, με «αβάντα» στους συνεταιρισμούς και τις ομάδες παραγωγών έναντι των μεμονωμένων παραγωγών, προβλέπει μεταξύ άλλων το νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομίας για το υπαίθριο εμπόριο που κατατέθηκε στη βουλή. Παράλληλα, ανοίγει ο δρόμος για τη διάθεση του συνόλου των γαλακτοκομικών προϊόντων (και όχι μόνο των τυροκομικών, όπως γίνεται σήμερα), ενώ θεσμοθετούνται για πρώτη φορά οι αγορές καταναλωτών.

Το σχέδιο νόμου προβλέπει επίσης μείωση των δικαιολογητικών για χορήγηση ή ανανέωση της άδειας, ιδίως των παραγωγών, ενώ παράλληλα δημιουργείται μια ηλεκτρονική βάση δεδομένων όπου, εκτός από τις άδειες, θα καταχωρούνται οι έλεγχοι και τυχόν επιβληθέντα πρόστιμα.

Ηλεκτρονικό αρχείο για τις άδειες

Ενοποιούνται «βάσει της αρχής της ίσης μεταχείρισης» οι προϋποθέσεις χορήγησης και ανανέωσης αδειών, είτε ο κάτοχός τους δραστηριοποιείται στο υπαίθριο εμπόριο -πλανόδιο ή στάσιμο- είτε σε λαϊκή αγορά και –επομένως- και τα δικαιολογητικά που πιστοποιούν την ιδιότητα, ιδίως των παραγωγών. Επιχειρώντας την απλοποίηση των διαδικασιών, μειώνονται τα δικαιολογητικά που απαιτούνται για τη χορήγηση ή την ανανέωση των αδειών, «χωρίς να γίνεται καμία έκπτωση στη διασφάλιση των προϋποθέσεων για τη νόμιμη δραστηριοποίηση».

Άδεια παραγωγού πωλητή υπαίθριου εμπορίου οποιασδήποτε μορφής χορηγείται σε φυσικά πρόσωπα που είναι επαγγελματίες αγρότες, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία. Ο πλανόδιος παραγωγός, «πέραν της περιφέρειας στην οποία έχει τη γεωργική του εκμετάλλευση, μπορεί να αιτηθεί σε δύο ακόμη περιφέρειες». Η άδεια για λαϊκή αγορά έχει ισχύ σε όλη την επικράτεια.

Οι αγροτικοί συνεταιρισμοί, ομάδες και οργανώσεις παραγωγών και γυναικείοι συνεταιρισμοί, έχουν δικαίωμα απόκτησης άδειας αποκλειστικά για τη διάθεση προϊόντων των μελών τους και μόνο για λαϊκές αγορές ή αγορές καταναλωτών. Σημειώνεται ότι κάθε συνεταιρισμός, ομάδα ή οργάνωση, δικαιούται μία άδεια λαϊκής ανά είκοσι μέλη και όχι περισσότερες από δέκα άδειες και κάθε γυναικείος συνεταιρισμός μία άδεια ανά είκοσι μέλη και όχι περισσότερες από δύο άδειες. Με ειδικότερες διατάξεις ορίζονται τα δικαιολογητικά που απαιτούνται για την έκδοση των σχετικών αδειών.

Για την τοποθέτηση συνεταιρισμών/ομάδων παραγωγών προβλέπεται μοριοδότηση με βάση τον αριθμό των μελών, την παλαιότητα της άδειας και τον βαθμό παραβατικότητας. Για τους παραγωγούς αξιολογείται η παλαιότητα της άδειας, η ηλικία, η μη κατοχή θέσης, η εντοπιότητα και ο βαθμός παραβατικότητας. Σύμφωνα με το άρθρο 33, στην κατανομή των θέσεων προτεραιότητα έχουν οι συνεταιρισμοί/ομάδες παραγωγών έναντι των μεμονωμένων παραγωγών/φυσικών προσώπων.

πηγή

 

Για τις εκλογές στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Ξάνθης

Η εκλογική επιτροπή του Ε.Β.Ε. Ξάνθης ανακοινώνει ότι οι εκλογές για την ανάδειξη των 21 αιρετών μελών διοικητικού συμβουλίου του θα διεξαχθούν την Κυριακή 3 Δεκεμβρίου (09.00-19.00) και τη Δευτέρα 4 Δεκεμβρίου και ώρες (09.00-17.00) στο κτίριο του επιμελητηρίου. Σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν.2081/92 όπως ισχύει, οι εκλογές διεξάγονται με ενιαίο για όλα τα τμήματα του επιμελητηρίου ψηφοδέλτιο ανά συνδυασμό και με το σύστημα της απλής αναλογικής. Τα τμήματα είναι τρία: Εμπορικό, μεταποιητικό και υπηρεσιών.

Ο αριθμός των αντιπροσώπων (εδρών) που θα εκλεγούν σε κάθε τμήμα ορίστηκε με την υπ’ αριθμό πρωτοκόλλου 104988 – 29/9/2017 απόφαση του υπουργού Οικονομίας και Ανάπτυξης (ΑΔΑ: 702Δ465ΧΙ8-ΝΡ4) ως εξής:

  • Εμπορικό τμήμα: Επτά έδρες
  • Μεταποιητικό τμήμα: Επτά έδρες
  • Τμήμα υπηρεσιών: Επτά έδρες.

Δικαίωμα ψήφου έχουν τα μέλη του Ε.Β.Ε. Ξάνθης που έχουν συμπληρώσει ένα έτος από την εγγραφή τους στο επιμελητήριο, δηλαδή όσοι έχουν εγγραφεί μέχρι και τις 2 Δεκεμβρίου 2016 και εφόσον είναι ταμειακώς ενήμεροι.

Περισσότερα μπορείτε να δείτε εδώ.

 

 

Για την παγκόσμια ημέρα του λευκού μπαστουνιού

Ο εορτασμός της παγκόσμιας ημέρας του λευκού μπαστουνιού έχει καθιερωθεί στις 15 Οκτωβρίου, μία σημαντική γιορτή για τη διάδοση της χρήσης του λευκού μπαστουνιού, για την ενημέρωση του κοινού στην προσπάθεια των ατόμων με οπτική αναπηρία για μια πιο ανεξάρτητη διαβίωση, καθώς και στην αντιμετώπιση των προβλημάτων που συναντούν τα άτομα αυτά στην καθημερινή μετακίνησή τους.

Με μεθοδευμένες αλλά και με απλές κινήσεις από το χέρι του χρήστη, το λευκό μπαστούνι ανιχνεύει τον δρόμο, βρίσκει και παρακάμπτει τα εμπόδια και φτάνει στον προορισμό του. Αποτελεί σήμα κατατεθέν της τυφλότητας, δίνει το αίσθημα της αυτονομίας και της μη εξάρτησης από φυσικό συνοδό. Είναι ευρείας και μεγαλύτερης σημασίας η έννοια του λευκού μπαστουνιού. Σηματοδοτεί το ενδιαφέρον που πρέπει να επιδείξουν η πολιτεία και η κοινωνία απέναντι στα άτομα που στερούνται την πολυτιμότερη αίσθηση που είναι η όραση.

  • Διεκδικούμε από όλους τους αρμόδιους φορείς που ασχολούνται με τα έργα και τη βελτίωση της δόμησης της πόλης σύμφωνα με τον νέο πολεοδομικό κανονισμό, σωστή προσβασιμότητα παντού, εύλογες κατασκευές στα σχολεία της ειδικής εκπαίδευσης αλλά και σε όλους τους δημόσιους χώρους για την πρόσβαση των τυφλών ατόμων και των ατόμων με προβλήματα όρασης.
  • Ζητούμε από τους συνδημότες μας σεβασμό, προσοχή και ευαισθησία στους ανθρώπους αυτούς που έχουν ίσα δικαιώματα και απόλυτη ανάγκη συμμετοχής σε όλες τις πτυχές της ζωής.

Το λευκό μπαστούνι για να επιτελέσει τον σκοπό του χρειάζεται προσβασιμότητα, ελεύθερες τις κίτρινες λωρίδες όδευσης των τυφλών, όχι εμπόδια στον δρόμο του. Η παρουσία του λευκού μπαστουνιού στην καθημερινή ζωή της πόλης σημαίνει πρόοδο συμμετοχής αυτών των ευαίσθητων ανθρώπων στη ζωή και ευαισθησία όλης της κοινωνίας.

Περιφερειακή Ένωση Τυφλών Θράκης

 

Ιθαγενική αντίσταση: ο αγώνας μου για τη γη και τη ζωή στην Κολομβία

Το όνομά μου είναι Angelica Ortiz. Είμαι μια γυναίκα Wayuu από τη φυλή Ipuana της ιθαγενικής ρεζέρβας Lomomato στο La Guajira της Κολομβίας. Είμαι υπερασπίστρια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και μέρος του Κινήματος Δύναμης Γυναικών Wayuu. Είμαι επίσης μητέρα.

Η 12η Οκτωβρίου είναι μια σημαντική ημερομηνία για μένα και για τους ανθρώπους του Wayuu. Είναι η μέρα που λένε ότι ανακάλυψαν την Αμερική, αλλά ήμασταν ήδη εδώ όταν έφθασαν οι Ισπανοί. Αν ανακάλυψαν τα εδάφη μας και τους πολιτισμούς μας, τότε ανακάλυψαν και τους τρόπους να μας αναγκάσουν να υποταχθούμε (σ.σ. δείτε και εδώ). Σήμερα πρόκειται να θυμηθούμε εκείνες τις κουλτούρες και τους λαούς των οποίων η αντίσταση δεν ήταν αρκετή, όλοι έχουν σβηστεί.

Στην Κολομβία, η ισπανική διοίκηση οικοδόμησε ένα σύστημα με το οποίο οι αυτόχθονες κοινότητες έπρεπε να πληρώσουν το στέμμα για να τους επιτραπεί να δουλέψουν στη γη. Μέσα από αυτό το σύστημα, έβαλαν εμπόδια στους αρχικούς κάτοικους της γης, κυκλώνοντάς τους και τους είπαν «δεν μπορείτε να διασχίσετε αυτά τα σύνορα», και στην συνέχεια, δημιούργησαν τις ρεζέρβες που ζούμε σήμερα.

Μη αναστρέψιμες επιπτώσεις

Σήμερα βλέπουμε μια νέα μορφή κατάκτησης, η γη απογυμνώνεται από τα ορυκτά της. Για εμάς ο άνθρακας, το πετρέλαιο και τα ορυκτά, είναι τα όργανα της γης μας τα οποία σιγά-σιγά σκοτώνονται. Εάν παίρνετε τα όργανα από ένα άτομο, τα σκοτώνετε.

Η “Cerrejon Coal”, το μεγαλύτερο ανθρακωρυχείο στην Κολομβία, έχει παρουσία εδώ και τέσσερις δεκαετίες στο La Guajira. Περισσότεροι από 32 εκατομμύρια τόνοι εξάγονται ετησίως. Από αυτό, το 46% πηγαίνει στην Ευρώπη. Η εκμετάλλευση και εξαγωγή αυτού του άνθρακα, καθώς και η πρόθεση της εταιρείας να διπλασιάσει αυτές τις ποσότητες, οδήγησαν στην παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων των κοινοτήτων αφρικανικής καταγωγής Wayuu και αγροτών της La Guajira, της δεύτερης φτωχότερης επαρχίας της χώρας, που υπέστη τις συνέπειες της κοινωνικής και ένοπλης σύγκρουσης. Περίπου 35 κοινότητες έχουν εκτοπιστεί λόγω των δραστηριοτήτων εξόρυξης. Μόλις πέντε έχουν μετεγκατασταθεί μερικώς. Η υγεία και τα μέσα διαβίωσης του πληθυσμού έχουν επηρεαστεί, καθώς και η πρόσβασή τους στο νερό.

Αυτοί οι πόροι και οι άνθρωποι δεν έχουν προστατευθεί από το κολομβιανό κράτος, αλλά αντί του ορυχείου μεταλλευμάτων και ενέργειας του προέδρου Σάντος που αυτοί ονομάζουν αναπτυξιακό μοντέλο τους, προκάλεσαν μεγάλες και μη αναστρέψιμες επιπτώσεις σε εμάς. Αν κοιτάξουμε όλες τις επιπτώσεις που είχαμε στο Guajira, όλα καταλήγουν στη λεγόμενη ανάπτυξή τους.

Τα πράγματα δεν είναι έτσι

Για εμάς η επικράτεια είναι το παν. Είναι η ζωή, το νερό και τα τρόφιμα. Εκεί μεταφέρουμε την κουλτούρα και τη γνώση μας. Εκεί ασκούμε την πνευματικότητά μας. Για τους Wayuu, είναι το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης και των προγονικών δικαιωμάτων μας, που βασίζονται στην ιστορία μας.

Είναι επίσης εκεί όπου η οικονομική μας δραστηριότητα πραγματοποιείται σύμφωνα με τις ανάγκες μας, όπου παράγουμε τρόφιμα από μη γενετικά τροποποιημένους σπόρους και χημικά. Πρόκειται για την ύφανση των ιδανικών των κοινοτήτων και του σεβασμού προς τη μητέρα γη. Χωρίς έδαφος, παύουμε να είμαστε Wayuu.

Η προστασία της επικράτειάς μας αποτελεί δέσμευση του Κινήματος Δύναμης Γυναικών Wayuu και εκείνων που το ενσωματώνουν. Από αυτό τον αγώνα που ξεκινήσαμε πριν από πολλά χρόνια όπου σημειώσαμε τους χώρους μας, προασπίσαμε το νερό και την υγεία ενάντια στα πολλά συμφέροντα που υπάρχουν πάνω από τη γη μας.

Η ύπαρξη μιας γυναίκας Wayuu σημαίνει να φυλάσσουμε το έδαφός μας, να το φροντίζουμε, να προστατεύουμε το νερό και τη Woumankain -τη μητέρα γη- τη μεγαλύτερη γυναίκα όλων που γέννησε τα πάντα. Η γυναίκα μας συνδέεται με την πνευματικότητα κάθε κοινότητας Wayuu, η γυναίκα των Wayuu διαδραματίζει θεμελιώδη ρόλο στον πολιτισμό ως πομπός του και ένα ζωτικό μέρος της κοινωνίας των Wayuu. Το κάνουμε αυτό επειδή θέλουμε δικαιοσύνη για εκείνους που θα έρθουν μετά από εμάς, δεν πληρώνουμε για να υπερασπιστούμε την επικράτεια. Αυτό γίνεται με καταδίκες και έρχεται με απειλές και βία.

Έχω δύο κορίτσια και ένα αγόρι που έχουν εκτοπιστεί από το τέλος του 2011 λόγω απειλών εναντίον μου. Πέρυσι προσπάθησα να τους φέρω στο σπίτι για να ζήσουν μαζί μου, αλλά έπρεπε να μετακινηθούν και πάλι επειδή ήταν πολύ επικίνδυνο. Δεν τους βλέπω πια συχνά. Έχουμε καταγγείλει τις απειλές και τους εκφοβισμούς στον ύπατο αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Αυτό ήταν τρομακτικό και ακόμα δεν αισθάνομαι ασφαλής. Το να είσαι προστάτης απαιτεί αυτή τη θυσία.

Τίποτα δεν γιορτάζεται

Αλλά δεν είναι όλοι στην ίδια βάρκα. Δυστυχώς, οι ηγέτες που υπερασπίστηκαν προηγουμένως όλα όσα είναι δικά μας, βρίσκονται τώρα στην πλευρά της εταιρείας. Λυπούμαστε που πολλοί άνθρωποι από τις κοινότητές μας προσφέρονται να πούνε ότι όλα είναι εντάξει, ότι όλα είναι ωραία στο La Guajira, αλλά τα πράγματα δεν είναι έτσι.

Κάθε χρόνο το L.M.N. και το “War on Want” μας προσκαλούν στο Λονδίνο, αλλά και μας συνοδεύουν στις δραστηριότητές μας στις χώρες μας, δείχνοντας τις πραγματικότητες που αντιμετωπίζουν οι κοινότητές μας, σε αντίθεση με αυτό που λέει η “Cerrejón” και οι μέτοχοί της για το τι συμβαίνει σε ένα βρετανικό ακροατήριο για το La Guajira. Συνεπώς, οι κοινότητες και οι τοπικοί οργανισμοί, σε συμμαχία με διάφορους κοινωνικούς τομείς, έχουν ενώσει τις δυνάμεις τους για να καταγγείλουν τις περιβαλλοντικές και εδαφικές επιπτώσεις της εξόρυξης ορυκτών και να μιλήσουν για τις εναλλακτικές λύσεις για την προστασία της ζωής, της γης και του νερού. Αυτός είναι ο λόγος που ταξιδεύω στο Λονδίνο.

Για εμάς, η εγχώρια ανάπτυξη διαμορφώνεται από έναν άλλο τρόπο κατανόησης των κοινωνικών και οικονομικών σχέσεων, ενώ η κυβέρνηση και τα κράτη έχουν εκφράσει την πορεία ανάπτυξής τους, η οποία απειλεί τους τρόπους ζωής μας και τα εδάφη μας. Γι’ αυτό στις 12 Οκτωβρίου τίποτα δεν γιορτάζεται, την ημέρα αυτή εορτάζουμε όλους τους αυτόχθονες λαούς που έχουν πεθάνει υπερασπιζόμενοι τη γη και επιβεβαιώνουμε τον αγώνα μας για την απελευθέρωση της μητέρας γης. Όταν λέμε απελευθέρωση, αναφερόμαστε στη γη που επιστρέφει στους αληθινούς ιδιοκτήτες της, όχι σε όσους έχουν απογυμνώσει αυτές τις εκτάσεις.

 

Η Angelica Ortiz είναι μια γυναίκα του Wayouu από το Reserve Lomguato και γενική γραμματέας της Fuerza de Mujeres Wayúu, μιας οργάνωσης που ευαισθητοποιεί για τις παραβιάσεις των ανθρώπινων και εθνοτικών δικαιωμάτων στην Guajira. Επιδιώκουν να καταγγείλουν τις εδαφικές επιπτώσεις μεγάλων έργων εξόρυξης, συμπεριλαμβανομένου του αναγκαστικού εκτοπισμού και της κατάστασης παραβίασης των δικαιωμάτων των αυτοχθόνων γυναικών.

πηγή

 

“Η γλώσσα αλλάζει τη σκέψη” – Ένα εξαιρετικό άρθρο

Στην ταινία “Arrival” του Ντενί Βιλνέβ, εξωγήινοι προσφέρουν στην ανθρωπότητα ένα νέο “όπλο”, τη γλώσσα τους. Όσοι μαθαίνουν αυτή την “κυκλική” και χωρίς χρόνους γλώσσα, μπορούν να αντιληφθούν διαφορετικά τον χρόνο. Ακούγεται εξωπραγματικό ως ιδέα, κι όμως συμβαίνει: Ό,τι θεωρούμε ως αληθινό εξαρτάται απόλυτα απ’ τη γλώσσα που μάθαμε να μιλάμε.

Η γλωσσολόγος Dorothy Lee, ανέλυσε την ινδιάνικη γλώσσα Wintu και λέει γι’ αυτή: “Αυτό που επαναλαμβάνεται είναι η νοοτροπία της ταπεινότητας και του σεβασμού προς την πραγματικότητα, προς τη φύση και προς την κοινωνία. Δεν μπορώ να βρω έναν ικανοποιητικό αγγλικό όρο γι’ αυτή τη νοητική διεργασία, που είναι τόσο ξένη στην παιδεία μας. Εμείς είμαστε επιθετικοί απέναντι στην πραγματικότητα. Λέμε “αυτό είναι ψωμί”. Οι Wintu λένε “ονομάζω αυτό ψωμί” ή “αισθάνομαι ότι είναι ψωμί” ή “βλέπω πως είναι ψωμί”. Ένας Wintu δεν λέει ποτέ απόλυτα “αυτό είναι…”. Αν μιλά για μια πραγματικότητα που δεν βρίσκεται μέσα στην περιοριστική εμπειρία, δεν τη δηλώνει καν, απλώς την υπαινίσσεται. Κι αν μιλά για την εμπειρία, τότε ποτέ δεν την εκφράζει ως κατηγορηματικά αληθινή” (“Γλωσσολογικός στοχασμός πάνω στη γλώσσα των Wintu” – Dorothy Lee).

Η ελληνική γλώσσα (όπως και οι περισσότερες δυτικές) περιέχει μια έννοια όπως η χρωματική κλίμακα, σ’ ένα φάσμα που εκφράζεται μ’ ευδιάκριτες κατηγορίες: κόκκινο, πορτοκαλί, πράσινο, μπλε κ.ο.κ. Κάποιος ίσως να πιστέψει ότι ξεχωρίσαμε αυτά τα χρώματα επειδή αυτά υπάρχουν. Ότι ο εξωτερικός κόσμος (ο “πραγματικός”) υπαγόρευσε τις έννοιες. Κι όμως συμβαίνει το αντίθετο: Η γλώσσα δημιουργεί την αντίληψή μας για τον εξωτερικό κόσμο. Σας φαίνεται απίστευτο;

Στη γλώσσα Bassa (μία απ’ τις γλώσσες της Λιβερίας) η χρωματική κλίμακα διαιρείται μόνο σε δύο κατηγορίες (Η.Α. Gleason, “Εισαγωγή στην περιγραφική γλωσσολογία”). Στη Bassa υπάρχουν μόνο δύο χρώματα, μόνο δύο λέξεις για τα χρώματα. Η μία περιλαμβάνει το μπλε, το πράσινο και το μωβ, η δεύτερη το κόκκινο, το πορτοκαλί και το κίτρινο. Τα μάτια τους δεν διαφέρουν σε τίποτα απ’ τα δικά μας μάτια. Όμως όταν βλέπουν κάτι μπλε λένε “πάτι”. Κι όταν βλέπουν κάτι πράσινο λένε “πάτι”. Προσωπικά δεν μπορούσα να καταλάβω πώς έχει γίνει η ταξινόμηση. Μόλις όμως την ανέφερα στη Νέλλη που είναι ζωγράφος, μου είπε απλά: “Α, τα θερμά και τα ψυχρά χρώματα“. Ένας δυτικός άνθρωπος θα αποφανθεί ότι οι Bassa κάνουν λάθος. Ότι αντιλαμβάνονται τον κόσμο, την πραγματικότητα, με λάθος τρόπο. Όμως το “χρώμα” είναι ένα continuum, ένα συνεχές. Αν υπάρχουν έξι “χρώματα” στο φάσμα, γιατί να μην υπάρχουν εξήντα έξι ή δύο; Σίγουρα ένας ζωγράφος μπορεί να αντιληφθεί (και να ονομάσει, αυτό έχει σημασία) πολύ περισσότερα “πράσινα” απ’ όσα ο υποφαινόμενος (λαδί, βεραμάν, σμαραγδί, χακί, βερονέζε, πράσινο celadon, πράσινο ζαντ, πράσινο του χρωμίου, πράσινο αλιζαρίνης-κυανίνης G, πράσινο του μαλαχίτη, πράσινο του καδμίου και άλλα πολλά αν κάνεις μια μικρή αναζήτηση στο διαδίκτυο). Οπότε δεν είναι κατώτεροι (οπτικά – γλωσσικά – νοητικά) οι Bassa, απλά μιλούν διαφορετική γλώσσα.

Αντίστοιχα οι Εσκιμώοι θα μπορούσαν να περιφρονήσουν τους ανθρώπους της εύκρατης ζώνης που έχουν μόνο μια λέξη για τον πάγο. Αυτοί έχουν διαφορετικές λέξεις (όχι περιφραστικά) για τον πάγο αλμυρού νερού, τον πάγο γλυκού νερού, τον πάγο που κυλάει, τον λεπτό πάγο, τον παλιό πάγο και άλλες πολλές κατηγορίες (Herbert Landar, “Γλώσσα και παιδεία”.)

Ποια γλώσσα, ποια αντίληψη της πραγματικότητας είναι η σωστή; Νομίζω ότι ξέρετε την απάντηση: Καμία. Οι λέξεις που γνωρίζουμε είναι αυτές που χρειαζόμαστε. Αυτές καθορίζουν τη σκέψη μας. Ακόμα και τον χρόνο;

Το σύστημά μας των χρόνων, αποτυπώνει μια διάσταση παρελθόντος, παρόντος, μέλλοντος πάνω στα βιώματα μας, που άλλες γλώσσες (που ούτε κατά διάνοια δεν έχουν παρόμοιο σύστημα χρόνου) δεν υπολογίζουν” (Benjamin Lee Whorf). Υπάρχουν κοινωνίες, πολιτισμοί, γλώσσες, όπου ο χρόνος είναι διαφορετικός απ’ τον δικό μας.

Σε απομονωμένες φυλές στον Αμαζόνιο και στη Νέα Γουινέα, τα ρήματα δεν είχαν παρελθοντικούς ή μελλοντικούς χρόνους. Υπήρχε μόνο ένας διευρυμένος (και αλλόκοτος για μας) ενεστώτας. Αυτοί οι άνθρωποι μιλούσαν και ζούσαν σ’ ένα συνεχές παρόν. Οι νεκροί πρόγονοι υπάρχουν μέσα στα σώματα των ζωντανών. Το ίδιο υπάρχουν και οι αγέννητοι απόγονοι. Ο κόσμος τους δεν έχει αρχή και τέλος. Μόνο τώρα.

Ο Θεός ορίζεται απ’ τη γλώσσα και τον πολιτισμό που αυτή κουβαλάει;

Οι πρώτοι Αμερινδιάνοι που ήρθαν αντιμέτωποι με τους κονκισταδόρες, δεν μπορούσαν ν’ αντιληφθούν την έννοια ενός θεού μοναδικού και τριαδικού, ασώματου και πανταχού παρόντος. Η γλώσσα τους δεν είχε περάσει την περιπέτεια των πολιτισμών που άκμασαν γύρω απ’ τη Μεσόγειο.

Οι κοινωνικές αξίες ορίζονται απ’ τη γλώσσα που μιλάμε;

Λέγεται ότι όταν ο νεαρός Μάο Τσε Τουνγκ βρέθηκε σε ευρωπαϊκό πανεπιστήμιο, παραξενεύτηκε με τη λέξη “ελευθερία” και τη σημασία που της έδιναν οι Ευρωπαίοι. Στον Κομφουκιανισμό, την πολιτικο-κοινωνική θεωρία της Κίνας, η μεγαλύτερη αρετή είναι η “προσφορά στο κοινωνικό σύνολο” (αυτό εκφράζεται με μια λέξη). Ενάρετος, άξιος, είναι όποιος προσφέρει στο σύνολο. Η ελευθερία του ατόμου, όπως καλλιεργήθηκε στον αρχαιοελληνικό πολιτισμό και εξυμνήθηκε στον ρομαντισμό, εφόσον αντιτίθεται στο κοινό συμφέρον είναι κατάπτυστη στον κομφουκιανισμό.

Ο “πραγματικός κόσμος” οικοδομείται σε μεγάλο βαθμό πάνω στις γλωσσικές συνήθειες της ομάδας. Ποτέ δυο γλώσσες δεν είναι αρκετά όμοιες για να θεωρηθούν ότι εκφράζουν την ίδια κοινωνική πραγματικότητα. Βλέπουμε και ακούμε και βιώνουμε με αυτό τον τρόπο, γιατί οι γλωσσικές συνήθειες της κοινότητάς μας προδιαθέτουν για ορισμένες εκλογές ερμηνείας (Edward Sapir, “Δοκίμια πάνω στην παιδεία, τη γλώσσα και την προσωπικότητα”).

Σκεφτόμαστε με τις λέξεις που μάθαμε και τον πολιτισμό που αυτές κουβαλούν. Λέμε “ασθενές φύλο” και εννοούμε τις γυναίκες. Στον σύγχρονο κόσμο, όπου η μυϊκή δύναμη έχει ελάχιστη σημασία, γιατί οι γυναίκες συνεχίζουν να είναι το “ασθενές φύλο”; Επειδή η γλώσσα ορίζει τη σκέψη κι εμείς μιλάμε-σκεφτόμαστε σύμφωνα με τις λέξεις που παραλάβαμε.

Αισθάνεται διαφορετικό ένα άτομο ανάλογα με τη γλώσσα που μιλάει;

Το 1974 στο Σαν Φρανσίσκο, o ψυχολόγος Farb μελέτησε Γιαπωνέζες γυναίκες, που είχαν παντρευτεί Αμερικανούς στρατιώτες. Αυτές μιλούσαν αγγλικά με τα παιδιά τους και τους συζύγους τους και ιαπωνικά μεταξύ τους. Ο ερευνητής απέδειξε ότι οι στάσεις που εξέφραζαν οι γυναίκες εξαρτιόνταν από τη γλώσσα που χρησιμοποιούσαν κάθε φορά. Τους ζητήθηκε να συμπληρώσουν τη φράση “όταν οι επιθυμίες μου συγκρούονται με εκείνες της οικογένειάς μου…”. Στα ιαπωνικά έλεγαν “…είναι μία στιγμή μεγάλης θλίψης”. Στα αγγλικά έλεγαν “…κάνω αυτό που θέλω”. Οι γυναίκες συμπλήρωναν τη φράση ανάλογα με τη γλώσσα που έπρεπε να χρησιμοποιήσουν κάθε φορά και κατ’ επέκταση τον πολιτισμό στον οποίο μετέβαιναν υιοθετώντας τη συγκεκριμένη γλώσσα.

Η γλώσσα δεν αντικατοπτρίζει τον πολιτισμό μας, η γλώσσα ποιεί πολιτισμό. Και “είναι κάτι πιο βαθύ που μας λερώνει“: Η γλώσσα που μιλάμε ορίζει την πραγματικότητα. Η γλώσσα δεν είναι απλώς το εξωτερικό ντύσιμο μιας σκέψης. Είναι επίσης το εσωτερικό πλαίσιο της σκέψης. Δεν περιορίζεται να εκφράζει τη σκέψη αφού σχηματιστεί. Βοηθά στο να τη σχηματίσει (Emile D. Durkheim).

Αυτό το κείμενο είναι το theatrical version ενός παλιότερου. Μπορείτε να δείτε το director’s cut, με κάποιες σκέψεις για τον Όργουελ και τη “φυλετική αχρωματοψία”, εδώ.

πηγή

 

“Περιβάλλον και πολιτισμός”

Τετραήμερες εκδηλώσεις (19-22 Οκτωβρίου) στις οποίες συμμετέχουν 52 φορείς από 32 περιφερειακές ενότητες της χώρας, με υλοποίηση ποικίλων δράσεων σε 68 αρχαιολογικούς χώρους, μουσεία και μνημεία (με δωρεάν είσοδο), περιλαμβάνει το πρόγραμμα “Περιβάλλον και πολιτισμός“. Στο πρόγραμμα συμμετέχει και η Εφορεία Αρχαιοτήτων Ξάνθης με εκδήλωση το Σάββατο 21 Οκτωβρίου.

Η εκδήλωση της ΕφΑ Ξάνθης θα γίνει στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αβδήρων και είναι ομιλία του επίτιμου εφόρου αρχαιοτήτων Διαμαντή Τριαντάφυλλου με θέμα «Οι άνεμοι στη μυθολογία και στην τέχνη». Στο μουσείο θα σημανθούν κατάλληλα εκθέματα που σχετίζονται με τον αέρα, αυτό το βασικό συστατικό της ατμόσφαιρας, όπως φτερωτές μορφές ειδωλίων και ειδώλια μουσικών.

Γιατί με τον αέρα; Εξηγήσεις δίνονται στην ακόλουθη ανακοίνωση του υπουργείου Πολιτισμού:

Από το 2008 το τμήμα Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων και Επικοινωνίας της Διεύθυνσης Μουσείων σχεδίασε και έθεσε για πρώτη φορά σε εφαρμογή την επικοινωνιακή δράση πανελλαδικής εμβέλειας με τίτλο “Περιβάλλον και πολιτισμός“. Στόχος της δράσης είναι η ανάδειξη του φυσικού και πολιτιστικού πλούτου της χώρας και η ευαισθητοποίηση των πολιτών για την προστασία του. Κεντρικός άξονας είναι η προβολή του δεσμού των τεσσάρων στοιχείων της φύσης (γη, νερό, φωτιά, αέρας) με την ανθρώπινη σκέψη και δημιουργία διαχρονικά. Φέτος ολοκληρώνεται ο κύκλος της παρουσίασης των τεσσάρων στοιχείων της φύσης, εγκαινιάζοντας τη θεματική του “αέρα” με τον γενικό τίτλο “Πνοές ανέμων“.

Ο αέρας αποτελεί βασικό συστατικό της ατμόσφαιρας και συνεπώς δομικό στοιχείο της φύσης και της ίδιας της ζωής. Οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι θεωρούσαν τον αέρα ένα από τα κυριότερα κοσμογονικά στοιχεία, ενώ η υπαρξιακή αναγκαιότητα και η λυτρωτική ενέργειά του συναντώνται στη φυσική αλλά και στην ψυχική ζωή.

Οι εκδηλώσεις θα γίνουν στις 19, 20, 21 και 22 Οκτωβρίου. Σε αυτές συμμετέχουν 52 φορείς από 32 περιφερειακές ενότητες από όλη την επικράτεια, ενώ 68 αρχαιολογικοί χώροι, μουσεία και μνημεία, θα υλοποιήσουν ποικίλες δράσεις όπως εκπαιδευτικά προγράμματα για σχολικές ομάδες και οικογένειες, θεματικές ξεναγήσεις σε αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία, διαλέξεις και ενημερωτικές παρουσιάσεις, καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, εικαστικά εργαστήρια, προβολές, δράσεις ανάδειξης αρχαιολογικών χώρων και άλλα.

Κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων η είσοδος στους αρχαιολογικούς χώρους, τα μουσεία και τα μνημεία του κράτους, είναι ελεύθερη για τους επισκέπτες που θα συμμετάσχουν στις προγραμματισμένες εκδηλώσεις.

 

Νέα ανακοίνωση του Κ.Κ.Ε. για την κάνναβη

Βαρέως φέρει τη νομιμοποίηση της κάνναβης το Κ.Κ.Ε., με την Τομεακή Επιτροπή Ξάνθης του κόμματος να επανέρχεται στο ζήτημα μέσα σε λίγες ημέρες, κοινοποιώντας την ακόλουθη νέα ανακοίνωση (παρατίθεται αυτούσια):

Η σχετική Ερώτηση βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ λειτούργησε ως «λαγός» για τις κυβερνητικές εξαγγελίες. Ετοιμάζει νόμο για καλλιέργεια και εμπόριο κάνναβης από ιδιώτες.

Αποκαλυπτική είναι η απάντηση του υπουργού Υγείας, Ανδ. Ξανθού, στην Ερώτηση που κατέθεσαν στη Βουλή 46 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με την καλλιέργεια, επεξεργασία και εξαγωγή «φαρμακευτικής» κάνναβης εκτός κρατικού μονοπωλίου.

Με γοργούς ρυθμούς η κυβέρνηση κάνει το επόμενο αντιδραστικό βήμα, καθώς όπως ανακοίνωσε ο υπουργός Υγείας, βρίσκεται ήδη στα σκαριά διυπουργικό νομοσχέδιο για την καλλιέργεια, επεξεργασία και διακίνηση κάνναβης, το οποίο θα επιτρέπει την παραγωγή, επεξεργασία και εξαγωγή σκευασμάτων φαρμακευτικής κάνναβης εκτός κρατικού μονοπωλίου και από ιδιώτες, χρησιμοποιώντας την υποτιθέμενη «φαρμακευτική» κάνναβη ως «δούρειο ίππο».

 

Παράλληλα, τη στιγμή που δεκάδες φάρμακα αποκλείονται από τη θετική λίστα, πραγματικά χρήσιμα και αναγκαία για τη θεραπεία πολλών ασθενειών, η κυβέρνηση ανακοινώνει ότι προτίθεται να εντάξει τα σκευάσματα κάνναβης στα καινοτόμα φάρμακα κι έχει ενισχύσει τη διαδικασία διαπραγμάτευσης των τιμών αποζημίωσης, μέσω της ειδικής Επιτροπής του ΕΟΠΥΥ.

Είναι ήδη γνωστό ότι με τα μέτρα όλων των μέχρι τώρα κυβερνήσεων, οι ασθενείς πληρώνουν πολύ πιο αυξημένες συμμετοχές, οι πετσοκομμένοι κλειστοί προϋπολογισμοί για τη δημόσια φαρμακευτική δαπάνη είναι ήδη καθορισμένοι, κάτι που σημαίνει ότι για κάθε καινούριο φάρμακο που θα εισάγεται στη λεγόμενη «θετική λίστα» (για να αποζημιώνεται από τον ΕΟΠΥΥ), θα πρέπει να αφαιρούνται φάρμακα ίσης αξίας από τα αποζημιούμενα, τα οποία θα πληρώνουν εξολοκλήρου οι ασθενείς, για να μην αυξάνεται η κρατική δαπάνη.

Από την άλλη οι προκλητικές δηλώσεις του  γραμματέα της Ν.Ε. Ξάνθης του ΣΥΡΙΖΑ, περί «συντηρητικού ιερατείου» του ΚΚΕ, που αντιτίθεται σε κάθε τι πρωτοποριακό, μόνο γέλιο μπορούν να προκαλέσουν, όταν βαφτίζει «πρόοδο» τα μέτρα που ξετινάζουν τους εργαζόμενους και «συντήρηση» τους αγώνες για τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες. Άλλωστε ο Ελληνικός λαός έχει μεγάλη εμπειρία για τα «προοδευτικά» μέτρα των μνημονίων που ψήφισαν και εφαρμόζουν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, όσο και οι προηγούμενες αστικές κυβερνήσεις, με το τσάκισμα των συλλογικών συμβάσεων, τις εξοντωτικές περικοπές συντάξεων, την υπερφορολόγηση των λαϊκών νοικοκυριών κ.α. Παρουσιάζουν μάλιστα ότι με την καλλιέργεια της ιατρικής κάνναβης, κόπτονται, όπως υποστηρίζουν για την ενίσχυση του αγροτικού τομέα, όταν δεν βρήκαν τίποτα να πουν, ακόμη και οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ του Ν. Ξάνθης, για τους απλήρωτους εργαζόμενους  και καπνοπαραγωγούς και στο Νομό μας, από την ΚΑΠΝΙΚΗ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ.

Όταν ο λαός ακούει τέτοια «πρόοδο» ας κουμπώνεται, άλλωστε μπροστά μας έχουμε τα «προοδευτικά» μέτρα της 3ης αξιολόγησης, με στόχο τα προνοιακά επιδόματα, το χτύπημα συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών. Τέτοια πρόοδο ας την χαίρονται!