166 χρόνια από τη γέννηση του Γεώργιου Σουρή

Πενήντα χρόνια πέρασαν Ελλάς μου ζωοδότειρα και χοίροι πίνουνε νερό μέσ’ από δισκοπότηρα κι όλοι τα νύχια ξύνομε στη σάπια σου κουφάλα και λέγει κάθε γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα κι όλα τα πολιτεύματα μανέστρα κι ανακάτωμα και λογοδιάρροι’ αγιάτρευτη και γενικό ξεπάτωμα.  

Για τα 165 χρόνια από τη γέννηση του Γεώργιου Σουρή

Άνθρωπος είμαι, άνθρωπος και σαν χαράζει η μέρα στον κάθε παλιοκαφενέ ξαπλώνομαι ανάσκελα κι αυτός που κατ’ εικόνα του μ’ ετίναξ’ εδώ πέρα ως δείγμα της προνοίας του μου στέλλει πάντα φάσκελα.  

Γεώργιος Σουρής διημερεύων

Έφαγα, δόξα τω Θεώ και τώρα ας φουμάρω κι ας έβγω τον αέρα μου στο Σύνταγμα να πάρω ω! ω! τι κόσμος σοβαρός! Ο ένας κι άλλος με γελά κι εγώ μ’ αυτούς γελώ ψέματα όλοι μου πουλούν και ψέματα πουλώ κι έτσι διαβαίνει ο καιρός.