«Έχε το νου σου στο παιδί…»

Τα παιδιά ξεχύθηκαν στους δρόμους και στις πλατείες τις άγιες μέρες των Χριστουγέννων και τραγούδησαν τα κάλαντα, τις μελωδίες, που εμείς τους διδάξαμε. Αυτό ήτανε πολύ αισιόδοξο μήνυμα. Τα παιδιά δυναμικά και με τον παλμό τους μετάδωσαν στις οικογένειες και στους μοναχικούς ανθρώπους χαρά και αισιοδοξία. Αλλά τι γίνεται με τα άλλα παιδιά, αυτά που όλο το χρόνο βρίσκονται στους δρόμους και στις πλατείες, είναι απλά παιδιά ενός κατώτερου θεού ή είναι θύματα της φτώχειας ή της διαφθοράς;

«Γιατί μαμά μας διώχνουν όταν πάμε για κάλαντα; Αν δεν έχουν λεφτά γιατί δεν μας δίνουν ένα μανταρίνι;»

Τα τραγούδια των Χριστουγέννων εμείς τα διδάξαμε στα παιδιά μας. Τα παιδιά πλημμύρισαν τους δρόμους και τις καρδιές μας με ελπίδα και αισιοδοξία. Βγήκανε μαζικά από κάθε γειτονιά, από τον οικισμό του Δροσερού, από το Εύμοιρο, από τα Κιμμέρια, από τον Πετεινό και έδωσαν σε όλους εμάς το αληθινό νόημα και το πνεύμα της αγάπης.

“Με αφορμή τον θάνατο ενός αθώου βρέφους”

Με αφορμή το θάνατο ενός αθώου βρέφους, ήρθε στο προσκήνιο η εύλογη ερώτηση γιατί… γιατί γιατρέ; Ποια ήταν η αιτία; Οι αιτίες πολλές και η δυστυχία περισσεύει.

Ανοιχτή επιστολή στον δήμαρχο Ξάνθης

Την ακόλουθη «ανοιχτή επιστολή προς τον δήμαρχο Ξάνθης» κοινοποιεί στα τοπικά μέσα ενημέρωσης η υπογράφουσα Κατερίνα Ψαθά, «νοσηλεύτρια, μητέρα τριών ανήλικων παιδιών, γραμματέας Κοινωνικής Παιδιατρικής του παραρτήματος Ξάνθης»: