Ήρωες

Οι εικόνες, τραβηγμένες αποσπασματικά στο «πεδίο της μάχης» είναι συγκλονιστικές. Νεαροί Παλαιστίνιοι από τη Λωρίδα της Γάζας έχουν μπει στη «νεκρή ζώνη» που οι σιωνιστές έχουν χαράξει στα ανατολικά και βόρεια σύνορα της Λωρίδας και πετούν πέτρες στους ισραηλινούς στρατιώτες. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει ένας άνδρας σε αναπηρικό καροτσάκι με κομμένα και τα δυο του πόδια. Φωνάζει συνθήματα, ανεμίζει μια παλαιστινιακή σημαία, σχηματίζει το σήμα της νίκης, κάνει δηλώσεις σε απεσταλμένους διεθνών πρακτορείων.

Πρωτοπορία!

Για μια ακόμα φορά στην πρωτοπορία της αντίδρασης η Φιλιππιάδα. Παλαιότερα, ο σύλλογος γονέων του δεύτερου δημοτικού σχολείου εξεγέρθηκε μπροστά στον κίνδυνο να κάνουν απογευματινά μαθήματα τα «χολεριασμένα» προσφυγόπουλα. Τώρα, ο σύλλογος γονέων και κηδεμόνων του πρώτου γυμνάσιου αποφάσισε να επιστρέψει στο υπουργείο Παιδείας τα βιβλία των θρησκευτικών «ως μη σύμφωνα με την ορθόδοξο πίστη».

Εμπόριο με αρχές;

«Ο Γ. Νταλάρας σερβίρει τη στοίχισή του με την αντιλαϊκή πολιτική, πασπαλισμένη με μπόλικο στυγνό αντικομμουνισμό. Όσες υποκριτικές φιέστες στο όνομα του λαού κι αν διοργανώσει θα είναι στάχτη στα μάτια, αφού ο ίδιος είναι ταγμένος με την πολιτική που καταδικάζει τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα στη φτώχεια και την εξαθλίωση».

Ο πολιτισμός της εξουσίας

Πόσος καιρός πέρασε από τότε που ο Τσίπρας δήλωνε ότι με τους ΑνΕλ τους χωρίζει «άβυσσος, ακόμα και πολιτισμική»; Μόλις δυόμισι χρόνια. Ήταν την 1η Δεκέμβρη του 2014 που ο Τσίπρας μιλούσε με περιφρόνηση για το κόμμα με το οποίο δυο μήνες μετά θα σχημάτιζε την πρώτη του κυβέρνηση. Αναγνώριζε μεν εντιμότητα στο κόμμα του Καμμένου, όμως για την ιδεολογική ταυτότητα αυτού του κόμματος ήταν καυστικότατος.

Εξουσιαστικά τομάρια

«Ψηφίζω τα μέτρα με το πιστόλι στον κρόταφο γνωρίζοντας ότι το ΠαΣοΚ δεν μπορεί να ανταποκριθεί στην παρούσα φάση στην ιστορική πρόκληση. Με την τελευταία μου ψήφο αποτινάσσω το πιστόλι και δηλώνω ότι δεν αποδέχομαι άλλα διλήμματα στο μέλλον». Θεοδώρα Τζάκρη, 7.11.2012.

Μόνοι μας

Το τέταρτο μνημόνιο είναι γεγονός. Απομένει μόνο η ψήφισή του από τον κοινοβουλευτικό λόχο των ΣυΡιζΑ-ΑνΕλ. Τότε θα μάθουμε και όλες τις λεπτομέρειες των εφιαλτικών μέτρων που περιλαμβάνει, ενώ μέχρι τα τέλη του Μάη ενδεχομένως να μάθουμε και τη διάρκειά του (πόσα χρόνια μετά το 2018 θα πρέπει να παράγονται «πρωτογενή πλεονάσματα» ύψους 3,5% του Α.Ε.Π.). Η διάρκεια, όμως, δεν έχει και τόση σημασία. Μετά από εφτά χρόνια διαρκούς κοροϊδίας -απ’ όλες τις κυβερνήσεις- για το «τέλος των μνημονίων και της επιτροπείας» που ποτέ δεν έρχεται, πρέπει να έχει γίνει συνείδηση σε όσους δεν εθελοτυφλούν ότι δεν υπάρχει τέλος.

Φωτεινό ορόσημο (9η Μαΐου)

Υπάρχουν κάποιες φωτογραφίες που όσο κι αν προσπαθήσει η αντίδραση να τις θάψει, θα εξακολουθούν να αποτελούν σύμβολα χαραγμένα στη συνείδηση της προοδευτικής ανθρωπότητας. Οι γενιές αλλάζουν, στα σχολεία και τα media αναθεωρούν την Ιστορία, όμως το σύμβολο εξακολουθεί να δείχνει το ιστορικό ορόσημο. Τέτοια φωτογραφία είναι αυτή του λοχία του Κόκκινου Στρατού που αναρτά την κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο στην κορυφή του Ράιχσταγκ, σηματοδοτώντας την οριστική νίκη των σοβιετικών στρατευμάτων επί του ναζισμού.

Αρετή η αμορφωσιά

Η κ. Πέπη Ραγκούση (της γνωστής εκ Πάρου οικογένειας που έχει έως τώρα κοσμήσει την αστική πολιτική με δύο εκλεκτά τέκνα της, τον Γιάννη Ραγκούση και την Άννα Ραγκούση-Νταλάρα, αδελφή της Πέπης) είναι αρθρογράφος στα «Νέα». Μη φανταστείτε τίποτα βαθυστόχαστα πράγματα. Κάπου μεταξύ δωδεκάποντης γόβας και ξεκατινιάσματος με τη Βίσση (επειδή έθιξε τον γαμπρό της) κινείται η αρθρογραφία της.

Η εποχή των τεράτων

Πώς το έλεγε ο Γκράμσι; «Ο παλιός κόσμος πεθαίνει και ο νέος κόσμος πασχίζει να γεννηθεί. Τώρα είναι η εποχή των τεράτων». Τα τέρατα δεν είναι μόνο οι νεοναζί ή κάποιοι ακροδεξιοί τυχοδιώκτες τύπου Σώρρα, που κερδοσκοπούν με τις καθυστερημένες συνειδήσεις και φτιάχνουν αντιδραστικούς στρατούς. Τα τέρατα είναι και οι καθωσπρέπει διανοούμενοι της αστικής τάξης, που έχουν αρπάξει το πνευματικό νυστέρι και προσπαθούν να λοβοτομήσουν όσους περισσότερους μπορούν. Ιδιαίτερα νέους, που δεν έχουν προλάβει ν’ αποκτήσουν γνώσεις και εμπειρία και είναι παραζαλισμένοι από τα απανωτά χτυπήματα του κεφαλαίου.

Έξωθεν “επιβεβαίωση”

Όταν ο Τσίπρας επισκέφτηκε τις Η.Π.Α., τον Γενάρη του 2013, μας είπε ότι «η Αμερική δεν βρίσκεται στην κατάσταση κατάθλιψης την οποία δυστυχώς η χώρα μου βιώνει σήμερα. Δεν είδα κλειστά καταστήματα, βλοσυρά πρόσωπα, σημάδια απελπισίας παντού».